بسته بعد از آن مضغه گردد يعنى چون گوشت جائيده روزى چند ديگر چنان باشد آنگه در وى عروق و عظام و پوست و ساير اعضا ظاهر گردد و در چهارماهگى روح حيوانى در او متصرف شود و غذاى او خون باشد و آن غذا از راه ناف به دو رسد و ماه اول كه نطفه در رحم افتد در تربيت زحل باشد و ماه دوم در تربيت مشترى و ماه سوم در تربيت مريخ و ماه چهارم در تربيت آفتاب و ماه پنجم در تربيت زهره و ماه ششم در تربيت عطارد و ماه هفتم در تربيت قمر و شايد كه در هفت‌ماهگى اگر متولد شود عمر يابد و بزرگ شود و در هشت‌ماهگى اگر متولد شود بقا نيابد چرا كه در ماه هشتم باز در تربيت زحل باشد و زحل سرد و خشكست و طبيعت موت دارد و نحس اكبر است و در ماه نهم بيشتر بقا يابد از جهت آنكه در تربيت مشترى باشد و مشترى گرم و تر است و سعد اكبر بر مزاج حيات كه گرم و تر است و از اين طريق كه بيان كرده شد حق سبحانه و تعالى در كلام مجيد خود مىفرمايد وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ طِينٍ ثُمَّ جَعَلْناهُ نُطْفَةً فِي قَرارٍ مَكِينٍ ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظاماً فَكَسَوْنَا الْعِظامَ لَحْماً ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ اكنون از اين تقرير معلوم شد